Rond 1770 klonk in de besloten vertrekken van het Madrileense hof muziek die niet bedoeld was voor het grote publiek. Cayetano Brunetti componeerde vioolsonates exclusief voor de Prins van Asturië, de latere koning Karel IV, geschreven voor zijn persoonlijke gebruik en afgestemd op zijn muzikale vorming. Het zijn werken die balanceren tussen verfijning en intimiteit, tussen virtuositeit en elegantie.
In De viool van de prins brengt Scaramuccia deze uitzonderlijke hofmuziek opnieuw tot leven. De sonates van Brunetti ontvouwen zich als muziek voor de nabijheid, waarin detail, kleur en expressie centraal staan. Ze laten horen hoe de viool aan het Spaanse hof niet alleen een instrument was, maar ook een drager van persoonlijke muzikaliteit.
De toevoeging van muziek van Luigi Boccherini plaatst dit repertoire in een bredere hofcontext. Zijn sonate sluit naadloos aan bij de sfeer en het karakter van Brunetti’s werken en versterkt het beeld van een muzikale wereld waarin subtiliteit en persoonlijke expressie primeren.
De viool van de prins biedt een inkijk in een muzikale wereld waarin verfijning en intimiteit hand in hand gaan, en waarin muziek klinkt zoals ze ooit bedoeld was: dichtbij, persoonlijk en zonder omwegen.
Programma
- Cayetano Brunetti
- Sonata I in G (L42)
Allegro Moderato – Andantino con un poco di moto – Allegro con Moto
- Sonata III in c mineur (L44)
Moderato espresivo – Presto – Allegro non Molto - Sonata VIII in A (L48)
Allegro Moderato – Andantino Gracioso – Allegro non Molto - Sonata XXIV in A (L63)
Allegro Moderato – Andantino Grazioso – Rondeau. Allegretto e Gracioso
- Sonata I in G (L42)
- Luigi Boccherini
- Sonata VI in A (G20)
Adagio – Allegro – Affectuoso
- Sonata VI in A (G20)
