"Energiepeil is min honderd, er is niks meer over kapot en gebroken"; tienduizenden festivalgangers verlaten campings in Werchter
Moe maar voldaan keren tienduizenden festivalgangers terug naar huis na rock Werchter. Na vier dagen vol muziek en plezier komt de realiteit, het is weer voorbij voor dit jaar, en dat komt soms hard aan. Met kleine oogjes werden vanmorgen tenten afgebroken en kon de tocht richting auto of bus beginnen.
"Ik denk min honderd. Er is niks van over, kapot, gebroken."
"Ik ben heel moe. Ik wil mijn bedje in kruipen en wat bijslapen wel."
"Weinig energie, laat ik het zo zeggen, maar ja, het gaat wel nog. Dus ik heb wel nog goed geslapen deze laatste nacht."
Moe maar voldaan kan het opruimen van de camping beginnen. Bij de ene gaat dat al wat vlotter dan bij de andere, maar Werchter zit er echt op en dus moet iedereen hier beschikken.
"Nou, even een limootje voor de energie. En dan spulletjes ingepakt, hopelijk het netjes achterlaten, en dan terug richting Nederland."
"We zijn opgestaan, er waren wel vrienden die dan afgesproken hadden, we gaan om acht uur opstaan om te vertrekken en om wat op te ruimen, dat we thuis nog vroeg thuis geraken. Ik was wel blijven liggen, maar ja, het is toch vlot gegaan."
Terwijl de laatste spullen worden ingepakt en proper gemaakt, is het toch vooral uitkijken naar een frisse wasbeurt.
"Ik kijk heel hard uit naar de douche. Vanmorgen dacht ik, ik ga zelfs geen propere sokken of onderbroek meer aandoen. Ik geef het op, maar straks ga ik me echt heel hard wassen."
En dan kan de tocht naar auto of bus, met frisse tegenzin, beginnen.
"Eerst wandelen, dan hebben we een bus naar het station wat aansluit, en dan zitten we nog twee uur op de trein of zo. En dan moet ik nog naar huis wandelen."
"Wij komen van Meerhout, dus wij moeten nu nog eerst hier naar de auto, naar de parking. Dat is nog wel een stukje wandelen, en dan terug naar de Kempen, naar huis."
